S01E06 Being Erica.

Είναι όμορφο το λίγο happy end, η λίγο ανάλαφρη ιστορία με αισιοδοξία . Με λίγο δράμα ,με λίγες στροφές , αλλά με μια πορεία προς το καλύτερο. Ακριβώς σε αυτή την κατηγορία ανήκει το “Being Erica” . Ο πιλότος ξεκινάει με την πρωταγωνίστρια να είναι όσο σκατά γίνεται. Χωρίς δουλειά , χωρίς προσωπική ζωή , με την οικογένειά της να είναι βάρος . Και εκεί συναντάει έναν περίεργο τύπο που την πάει σε σημεία στο παρελθόν για να αντιμετωπίσει κάθε φόρα πράγματα που την κρατάνε πίσω. Σαν είδος είναι σχεδόν sci-fi ψυχαναλυτική dramedy με γυναικεία οπτική και αισθητική (κοινώς "other") . Η ιδέα πάνω στην οποία παίζει είναι πολύ κοντά σε κάτι που έχουμε οι πιο πολλοί σκεφτεί (ας μου δινόταν η ευκαιρία να μιλήσω με τα μυαλά που έχω τώρα στην γυμνάστρια της πρώτης γυμνασίου – κυρία Γ. εδώ σε έχω).


Σε κάνει να νιώθεις παραδόξως ηρεμία , η Erin Karpluk είναι το πιο συμπαθητικό πλάσμα στο σύμπαν και μετά από λίγο θες να πετύχει ,θες να φτιάξει την ζωή της εκεί που εσύ πατάς την μία μπανανόφλουδα μετά την άλλη. Ο Καναδάς μοιάζει κουκλίστικος, οι άνθρωποι έχουν διαστάσεις αλλά και πάντα μια έμφυτη τάση προς το καλό. Δεν το βλέπεις για τον ρεαλισμό του δηλαδή ,το βλέπεις γιατί θα ήθελες να είναι τα πράγματα έτσι και για 45 λεπτά την φορά είναι (πάει και για αμερικάνικο ρεμέικ).